Cupramontana, 2 november 2011,

cari amici,

na een lange periode van droogte en nazomerweer, maakten we dan toch uiteindelijk de grote onweersbui mee, waardoor de tropische temperaturen voorgoed tot het verleden behoorden. De natuur was in jubelstemming eindelijk weer water ! het toeristisch seizoen liep ook langzaam af, zodat ik ook weer mooie zaterdagwandelingen kon maken met de podisti. Tijdens de zaterdagwandeling na de fameuze onweersbui, was het zelfs zo helder, dat we de kust van Kroatië konden zien. Langzamerhand presenteerde de natuur zich volledig in herfstkleuren, wat de wandelingen natuurlijk nog mooier maakte. De abdij van Sant’ Urbano in Apiro , onlangs gerestaureerd, vereerden we tevens met een bezoek en Elcito het Andesdorpje (zelfs de Spaanse naam klopt) verraste ons met een tentoonstelling van oude foto’s. Zo zag men het harde en moeilijke leven van 50 jaar terug.

Ons zwembad, dat we nog nooit zo lang open hadden gehouden, sloten we ook tot volgend jaar. Nu weer tijd voor enkele klussen zoals het verder afwerken van een cementen vloer in de hooischuur, de gasten met moto’s zouden voortaan probleemloos hun moto’s kunnen stallen.

In Moie bezochten we ook de trattoria il maresciallo, dat al lang op ons lijstje stond. Een restaurant open gehouden door 3 oma’s: eentje stond aan de kassa, eentje in de bediening en eentje zwaaide de scepter in de keuken. Men kon er alleen door de week en ‘middags gaan eten. De kwaliteit van de keuken eenvoudig maar ottima en de prijzen zo democratisch als het maar kon. De bediening echt hartelijk op zijn la nonna !

De olijfoliemolen waar we vroeger onze olijven naar toe brachten, had al de klanten uitgenodigd, want de molen was vernieuwd en verplaatst naar een andere locatie. Voor iedereen natuurlijk gratis porchetta en wijn en als bijkomend extraatje een olijfboompje cadeau !

Erik verheugde zich al op een gastronomische tour met zijn gasten. Net zoals vorig jaar mocht Erik rondtoeren met een groepje Nederlandse gastronomen, deze keer waren ze zelfs met zijn zessen. Een busje gehuurd, waardoor de gasten heerlijk konden dineren en zorgeloos wijn konden drinken.

In 4 dagen tijd, proefden ze van de overheerlijke Marchigiaanse keuken in verschillende restaurants, bezochten de pastafabriek Mancini in Monte San Giusto, proefden de biochampagne van perruzzi met demonstratie en uitleg en maakten de olijvenpersing mee. Want inderdaad de olijvenkoorts heerste weer in het land . Overal werden de netten rond de bomen gespreid, de kisten tevoorschijn gehaald en mogelijke plukkers gecontacteerd. Ook ik werd herhaaldelijk gevraagd, gewoonlijk verdeelde ik mijn diensten als plukster. Doch daar we dit jaar op reis vertrekken mocht ik overal afzeggen.

Gelukkig kon ik 1 pluk meemaken, onze eigen bomen. Dit jaar voor het eerst versterkt met een heel team plukkers, mijn zussen, schoonbroer schoonmoeder en mijn nichtje stonden paraat om mij te helpen. Op een halve dag plukten we dan ook al onze bomen leeg. Niet moeilijk want door de droogte van deze zomer, hingen er niet veel olijven aan de bomen. Amper 36 kilo. Doch verschillende vrienden plukten ook en samen hadden we toch 208 kg. Genoeg voor 1 pers. De afspraak bij de molen was al de week ervoor gemaakt, dus tegen 17 uur stonden we er met zijn allen met al onze kisten. We hadden echter dikke pech: de molen had 4 uur stilgelegen wegens een defect aan 1 van de machines, dus enorme vertraging !!!! 2 personen offerden zich op en bleven er, om dan tegen 21 uur de keuze te krijgen i.p.v. de nieuwe methode de oude pers te gebruiken, want die was vrij. Dat maar gekozen, wij waren toch niet de professionele proevers die verschil tussen de 2 manieren zouden kunnen maken. In ieder geval, we hadden toch heerlijke geurende olijfolie.

Mijn familie was hier niet gekomen voor de olijfpluk maar wel voor de gouden bruiloft van mijn ouders. Die vierden we dan gezamenlijk in Umbrië. Het werd een heel leuke dag, waarbij mijn ouders weggelokt werden door een taxichauffeur, zodat wij in hun huis vrij spel hadden om de nieuwe tv te installeren.

Daarna waas het eten bij mijn zus thuis, alles van de Italiaanse traiteur met een mooie taart.

Op 1 november wuifden we iedereen uit, behalve mijn schoonouders dan, want die zouden dan de dogsitters zijn tijdens onze reis.

Vrijdag vertrekken we dan op Trans-siberie en Transmongolie reis voor 3 weken. Op de volgende blog kunnen jullie het dan volgen.(telkens als we een internetcafé zullen vinden bloggen we dan)

http://www.bloggen.be/siberie_mongolie_reis/

Tanti saluti cari

Isabelle en Erik

PS:

• We bezochten de biochampagneboerin om een afspraak te maken met haar voor de rondleiding met onze gasten. Toen ze hoorden dat we binnenkort een gouden bruiloft te vieren hadden, kregen we zomaar een magnumfles als geschenk !!!

Cupramontana, 18 oktober 2011,

Ciao amici,

We beleefden de langste en warmste nazomer ooit; onze gasten konden nog lang genieten van ons zwembad of van een dagje op het strand. Het middeleeuwse dorpsfeest in poggio Cupro, vorige brief vermeldden we nog de chaotische organisatie ervan, profiteerde van het warme weer en ontving honderden bezoekers. Een week voor het feest was het nog een groot vraagteken hoe en wat er ging gebeuren, de avond zelf verliep alles op rolletjes. Het zoveelste voorbeeld van het fantastische improvisatievermogen van de Italianen.

De verlichte fakkels in de steegjes van het dorp verwelkomde iedereen sfeervol . In de gewelfde kelders stonden middeleeuwse ambachten opgesteld, de smid, de mandenvlechter. De notabelen schreden het dorpje binnen via de dorpspoort, onder begeleiding van trommels om dan plaats te nemen aan de eretafel op de piazza. Vervolgens mocht dan het gepeupel, wij dus, aan lange tafels en banken gaan zitten. De tafels bekleed met echt linnen, het aardewerken servies maakte het nog sfeervoller. De graaf las iets voor ,waarna de maaltijd kon beginnen. Terwijl er middeleeuwse muziek weerklonk bediende het personeel van het kasteel ons aan tafel, een echt middeleeuws diner, zonder tomaten of paprika’s dus! 250 personen participeerden aan de maaltijd, wegens plaatsgebrek hadden ze velen moeten teleurstellen. Na elke gang moest het keukenpersoneel alles terug afwassen, ondertussen werden we dan vermaakt met vendelzwaaiers, vuurspuwers en trommelsessies. Drank en eten in overvloed en tot slot een mooi vuurwerk. het enthousiaste commentaar achteraf maakte duidelijk dat dit niet het laatste middeleeuws feest in Poggio was geweest. Wij zouden dan ook meehelpen, er hadden zelfs dit jaar al kostuums voor ons klaargelegen, …..

De volgende dag moest alles snel opgeruimd worden want Poggio stond dan in het teken van de zeepkistenrace.

Het nieuwe gemeentebestuur had nog een mooi initiatief op het programma staan voor september, een wandeling van Cupra naar het grottenklooster van de witte broeders, met degustatie van typische producten en een rondleiding in het gerestaureerde klooster. Enkele gasten en ik vertrokken vanaf de piazza van Cupramontana met een grote groep voor de wandeling langs mooie binnenpaadjes. Op het binnenplein van het gerestaureerde klooster degusteerden we lekkere hapjes en konden we ook onze dorst lessen. De geometra die de restauratie leidde, opende alle deuren zodat we de mooie fresco’s , kapelletje en vroegere monnikencellen konden bewonderen. De eerste witte broeders leefden ooit als kluizenaars in grotwoningen in de tufstenen heuvel. Doch rond de 17de eeuw bouwden ze dan een klooster waar tot 1920 de laatste monnik nog woonde. Tegenwoordig behoorde het gebouw aan een internationale organisatie die cursussen e.d. organiseerde i.v.m. een multiculturele therapie. Het hele klooster was nog niet helemaal gerestaureerd, hiervoor ontbraken nog de resterende financiën. Maar datgene wat klaar was, kon de bezoekers al bekoren ! Spectaculair tevens de ligging van het klooster : tegen een kloofwand, wie het niets wist, zou dit gebouw nooit vinden.

Midden september sloot het VVV haar deuren, we konden tevreden terugblikken op een mooi toeristisch seizoen. Signor Tullio, de 90-jarige fan van ons kantoortje was natuurlijk triestig want zijn dagelijks doel verdween opeens. Restaurant/pizzeria Pakalù uit Cupra organiseerde elke vrijdag een speciale avond, waaronder ook een Nederlandse. Onze Nederlandse vrienden kookten en wij buitenlanders genoten eens van een niet Italiaanse maaltijd. Ook enkele Italianen waagden zich aan het Hollandse menu en vonden het ook lekker. Een echte sjoelwedstrijd met sjoelbakken sloot de avond af.

September betekende de laatste jaren ook de klasreünie maand voor Erik en mij. Ik vertrok naar Nieuwpoort waarbij ik de juiste week trof: een stralendblauwe hemel en veel zon, terwijl Eriks klasgenoten hier nog volop in de zee konden zwemmen.

We kregen nog bezoek van de Nederlandse consumentenbond waarbij een van hun volgende reiskranten de regio Marche zou behandelen. Ook verheugden we ons op de komst van vroegere bijna buren in Schalkhoven !

Het zomerweer duurde ook nog tot het einde van de maand , een gelukstreffer voor het jaarlijkse wijnfeest. Het werd één van de warmste ooit en dat merkten we aan de talrijke bezoekers; het record aantal bezoekers van de zaterdag werd gewoon verpulverd, ca. 15.000 man en dat voor een gemeente van amper 5000 personen. Keihard werken dus , want de Girandola zat vol met ook gasten die vroeg wilden ontbijten en als je om 5 uur ‘morgens in bed stapt en tegen 8 uur weer ontbijt staat te serveren…….maar ons wijnfeest team werkte weer fantastisch samen, de keuken zoals elk jaar op bepaalde moment gewoon over haar toeren…de padrone die weer met stoïcijns gezicht van alles verkocht terwijl alles al bijna uitverkocht was, waarop la mamma woedend achter de kookpotten naar de kassa stoof om hem voor de zoveelste keer te vertellen dat er niets , maar dan ook niets meer te verkrijgen was….De stoet op zondag met de mooie praalwagens met versierde druiven , een daverende succes natuurlijk en een prachtig vuurwerk sloot één van de mooiste festa dell’uva af, de weergoden waren ons dit jaar uitermate goed gezind geweest.

De druivenoogst loopt nu bijna op ten einde om langzaam plaats te maken voor de olijvenoogst.

Wij hebben nog een week gasten en het gouden huwelijk van mijn ouders voordat we dan op 4 november de Transsiberische treinreis gaan maken.

Tanti saluti cari,

Isabelle en Erik

PS:

• een olijfoliemolen verhuisde van adres en investeerde in modernere machines. Iedereen was welkom op de opendeur dag. Wij gingen er naar toe, want we wisten er zou te eten en te drinken zijn. We werden niet teleurgesteld, een mooie molen was het nu geworden en iedere bezoeker kreeg bovendien nog een olijfboompje als geschenk !

• de gemeente Cupramontana organiseerde na 4 maanden bestuur, een evaluatieavond voor alle inwoners. Ze wilden samen hun 4 maanden evalueren. Om 23 uur ‘ avonds vertrokken Erik en ik naar huis, na 2 uur vergaderen en diskussie waren ze nog altijd met punt 1 bezig

• op de luchthaven Charleroi toen ik terugvloog naar Ancona , stond ik bij de controle van de handbagage achter 3 kleine Italiaanse oudere dametjes. Alle 3 helemaal opgewonden, ze spraken slechts Italiaans en begrepen maar niet dat de broeksriemen uitgetrokken moesten worden, dat de bagage na scanning van verdachte voorwerpen ook uitgepakt moest worden, dat als het alarm af ging er gefouilleerd moest worden… grote verontwaardiging bij de 3 Italiaanse dametjes die er niets van begrepen en maar schelden en maar schreeuwen…..eventjes tolkte ik dan maar en dat bracht de gemoederen gelukkig tot bedaren en kon de grote rij wachtende passagiers tenminste weer vooruit gaan …..ik was meteen back in Italië .

de schilderscursus op de Girandola:

Wijnproeven in een idlyllisch decor

wandelen tussen de zonnebloemen

 Optreden van la Macina

Opening van  het  VVV in Cupramontana

l'infiorata in Cupramontana

Cupramontana, 4 juli 2011,

Met de maand juni startte eindelijk de zomer met s 'nachts de vuurvliegjes en de graskrekels , en de luidruchtige cicaden overdag. De kersenpluk bij Franca beloofde dit jaar een rijke oogst: wel 1000den kersen versierden haar 60 hoogstam kerselaren.

Na de zoete kersen wachtten de visciola of wilde kersen om geplukt en verwerkt te worden tot lekkere jam voor het ontbijt.

De Girandola vulde zich langzaamaan met gasten; een schilderscursus georganiseerd door een lerares met een 4-tal leerlingen en partners. Terwijl de cursisten het witte doek trachten te vullen met het mooie Marchigiaaanse landschap, vermaakten de partners zich met het verkennen van de omgeving en het klaarmaken van de lunch. De schildersborstels werden ook eens neergelegd voor een wijntour. Hier verwende de wijnboerfamilie ons met een mooie wandeling door de wijngaarden en een wijndegustatie met zelfgemaakte taarten en vlees van het eigen varken. Dit allemaal onder het prachtige decor van de olijfbomen, alleen het Bertollilabel ontbrak. De moeder des huizes liet bovendien een plaatselijke fabriek hun wijn en olijfolie verwerken tot lichaams verzorgings producten.

Natuurlijk stond ook het bezoek aan de olijfoliemolen op het programma. Nadia legde ons enthousiast de 2 verschillende persmethodes uit, de traditionele en de moderne. Tevens leerden we de technieken van het olijfolie proeven en mochten we weer hapjes eten. De zomerse temperaturen lieten bovendien ook een eerste pizza-avond toe. Het eindresultaat van de schildersweek zou niet misgestaan hebben op bepaalde tentoonstellingen.

De gezellige schilders maakten plaats voor West-Vlaamse gasten. Zij hadden het geluk om een wandeling te maken met de podisti. Op het oude pad, jarenlang gebruikt door de arbeiders van Castiglioni om naar hun werkplaats Arcevia te gaan , 10km maar wel in stijgende lijn. De mooie panorama's volgden elkaar op; zonnebloemen , koriandervelden en het middeleeuwse stadje Arcevia op de achtergrond.

De terugtocht gebeurde per lijnbus, tot grote verbazing van de buschauffeur. Normaal 1 passagier en nu een hele invasie van 40 personen, die nog vrolijk zongen ook.
De gids van de podisti organiseerde ter nagedachtenis van zijn overleden zoon (5 jaar geleden door een arbeidsongeval) een muzikaal concert in de kleine abdij Beato Angelo. De groep la Macina verzamelde al jaren volksliederen die tot nu toe uitsluitend mondeling waren overgeleverd. Zij zetten ze nu op papier . Een deel van het repertoire brachten ze nu tot uiting, passioneel en emotioneel. Het publiek bedankte hen dan ook met een uitzonderlijk applaus.

Daarna volgde natuurlijk weer buffet met drank. Een memorabele avond voor onze gasten.

De maand juni zette zijn festiviteiten voort: de infiorata of bloementapijten op de dag van Corpus Domini, de 2de zondag na Pinksteren. Enkele gemeentes versierden dan hun straten met bloementapijten. De leerlingen van de scholen ontwierpen de tekeningen, de smid maakte de mallen en bij zonsopgang vulden de bewoners de mallen met bloemblaadjes, die ze de dag tevoren plukten.

Voor de middag volgde de processie met mijnheer pastoor voorop om dan te eindigen met een openluchtmis. De tapijten konden tot 's avonds bewonderd worden, daarna werden ze verwijderd.

Cupramontana vierde nog meer feest, de opening van het VVV-kantoor. De nieuwe burgemeester knipte het lint door en de leden van onze B&B vereniging zou het kantoor bemannen via een beurtrol. Gevestigd in het gebouw van het wijnetiketten museum, nooit gebruikt door het vorige gemeentebestuur.

Erik en ik haalde nog snel wat infomateriaal in het magazijn van de regio Marche (nu kenden we de weg) de auto was volgeladen.

Onze scooter bracht ons ook weer naar mooie plekjes: o.a. een oud romaans Mariakerkje uit de 11de eeuw boven in een grot naast een meer moderne tempel uit de 18de eeuw.

Een van onze gasten verraste ons met een uitgebreide infomap over de regio, een mooi welkomstgeschenk voor onze toekomstige gasten.

Er staan nog heel veel zomerevenementen op het programma, de zomer in de Girandola: una grande festa !

tanti saluti cari:

Isabelle en Erik

PS:

• Nadia van de olijfoliemolen was nieuwsgierig naar de resultaten van de schilderschool. Ze bleek dan ook verrast met het resultaat, echte talenten ! Volgend jaar moesten ze hier komen en de olijfboom als thema kiezen en dan hier ook een tentoonstelling houden. Ik zei haar dat ik de lerares zou vragen. Nadia snelde weg en pakte een mooie fles olijfolie in….dit zou de lerares moeten overtuigen.

• 4 gasten die familie van elkaar waren en zonder het van elkaar te weten op de Girandola geboekt hadden en op het zelfde moment !

• gasten gingen wijn proeven in het piepkleine gemeente Serrapetrona. Ze kochten wijn in, wilden dan picknicken maar stelden vast dat ze geen bekers genomen hadden. Dan maar aan de wijnboer vragen, doch die was ondertussen toe. Een oud vrouwtje op een balkon liet ze bij haar binnenkomen, maakte haar man wakker , hij moest opstaan , om dan samen iets te drinken. Het huisdier werd getoond , een reusachtige schildpad. Volgde dan een verhaal dat ze niet bij de oude mensen konden eten maar ze zouden naar een plek gebracht worden waar dat wel kon. Onze gasten verstonden het niet goed en vreesden ergens te moeten gaan eten waar ze schildpad serveerden. De man des huizes begeleidde onze gasten naar een restaurantje dat echter gesloten bleek. Geen probleem, De eigenaar werd opgetrommeld, de kok ook en ze moesten of ze wilden of niet eten klaar maken voor de 2 Belgen. Die kregen gelukkig geen schildpad te eten maar wel heel veel andere lekkere dingen, zelfs te veel. Doch weigeren zou nu onbeleefd zijn na al die moeite. En heel de tijd bleef het oude mannetje toezien of alles wel naar de zin was van de Belgische toeristen !

Allen op het  feest van 1 mei:

 Mooei wandelingen op de Monte Murano en Monte Cipollara:

 Opening van de nieuwe bar van Ruggero:

 Uitstap op de scooter:

de palio in Cupramontana:

Woensdag 8 juni 2011,

cari amici,

net zoals vorig jaar vierden we 1 mei samen met de wandelgroep in het buitenhuis van Piero en Gaia. Helaas dit jaar geen Bertollidecor onder de olijfbomen, want het weer wilde absoluut niet meedoen. In plaats daarvan eerder een reclamespot voor een Engels openluchtfeest, m.a.w. alles overdekt en grijs weer. Doch we hadden net zoveel plezier als vorig jaar, het eten was weer enorm lekker en het gezelschap de moeite waard. http://www.castiglionidiarcevia.it/cupra/

Op dit feest volgden verschillende etentjes, discussieavonden en gelegenheden georganiseerd door de linkse kandidaten van de gemeenteverkiezingen. Het beloofde dit jaar extreem spannend te worden, want de linkse partijen hadden zich deze keer allemaal verenigd onder de naam Progetto Cupra . Hiermee had de rechtse groep , die al 10 jaar aan het bewind was, geen rekening mee gehouden. Die verwachtte dat de linksen net zoals 5 jaar geleden weer hevig verdeeld zouden zijn , veel ruzie zouden maken en zo de verkiezingenoverwinning gemakkelijk aan de rechtse geven. Doch dit jaar moest er gestreden worden en hiermee startten de rechtsen veel te laat. Het bleef spannend tot aan de verkiezingsdagen, wat tot hevige discussies tussen de bewoners van Cupra leidde op straat . Wij als EU-burgers mochten ook stemmen. Hiervoor bezaten we al van de vorige verkiezingen een stemkaart en daarmee mochten we dan in ons eigen deelgemeente Poggio stemmen. In Italixeb bestond geen stemplicht.

Maandagavond het verlossend bericht, de linksen hadden met 2/3 meerderheid gewonnen !!!! een belangrijk teken van de bewoners dat ze nu wel eens verandering wilden ! 2 weken later zou op nationaal vlak de grote steden als Milaan en Napels ook de linksen de overwinning gunnen…..de Italiaanse premier was niet gelukkig. Erik werd bijna direct hierna uitgenodigd door het gemeentebestuur om over samenwerking te spreken tussen de B&B vereniging en ene toeristisch informatiepunt in Cupra. Dit bestuur liet er blijkbaar geen gras over groeien !

In Cupra hielden de feesten niet op deze maand; bar Ruggero opende opnieuw de deuren na 2 weken gesloten te zijn geweest . Iedereen was hartelijk uitgenodigd op de opening, gratis eten en dringen. Ruggero zorgde met zijn nieuwe bar voor een grote verrassing x85..wat een hippe bar kregen we nu in Cupra, deze kon probleemloos in Milaan zijn. Prachtig gewoon, iedereen met open mond naar het nieuwe interieur gekeken en bewonderd, een echte aanwinst was dit voor onze gemeente.

Een 6-tal sommeliers , stijlvol in het zwart gekleed, voorzagen de mensen van wijn, aan een andere tafel kon je eten halen. Niet gemakkelijk want later zou blijken dat wel een 1000 emnsen op de opening aanwezig waren en dit op amper 5000 inwoners.

Onze gemeente bleef in feeststemming, want jaarlijks hielden ze hier het feest van de patroonheilige San Eleuterio op 26 mei. De zondag had de palio plats, een wedstrijd tussen de verschillende wijken in de vorm van zo snel mogelijk een wijnton van beneden naar boven in het stadscentrum rollen. Weer heel veel volk op de been.

De meimaand tevens de bloemenmaand, zeker wat de wilde flora betreft: de wilde narcissen, orchideexebn, viooltjes en wilde uien, verwenden ons tijdens de prachtige wandelingen op de Monte Cipollara en Murano. Ook onze gasten konden van deze geschenken van moeder natuur genieten, gasten die hun prachtige Vespa's hadden meegenomen, een andere gespecialiseerd in de deltaplaning en andere die met Erik op wijntour trokken. Deze laatsten beleefden wel een Bertollidecor, tijdens hun rondleiding in de wijngaarden van de wijnproducent en dan wijnproeven met lekkere hapjes onder de amandelbomen !!!

Onze grote aanwinst, onze Aprilia/Piaggo scooter de scarabeo. De laatste jaren kregen we geregeld de vraag van gasten om Vespa's te huren, doch dit was hier niet mogelijk. Nergens kon men dit. Voor italianen is een scooter nl. een gewoon vervoersmiddel, of het nu een Vespa of Piaggio is. Een vriend van ons kon onverwachts 2 scooters op de kop tikken, doch financieel bleek het allemaal een te grote rompslomp ook qua verzekering en verhuren aan derden , helemaal niet rendabel.

Doch nu 2 jaar later, tijdens een Barbecue met vrienden bleek een collega van ons gexefnteresseerd om 1 scooter aan te schaffen, wij eigenlijk ook, en er zat bij het gezelschap zelfs een scooter/Vespa mechanieker….het fantaseren werd meer en meer werkelijkheid en na informatie bij de verzekering en gemeente, bleek het nu wat gemakkelijker te zijn, en togen de mannen naar de verschillende dealers. Vespa werd snel afgeraden door de verkopers, de kleine wielen maakten het rijden op onze bochtige en vaak zandwegen niet altijd gemakkelijk.

Uiteindelijk viel de keuze op de Scarabeo. Erik die nooit belangstelling had gehad voor enig bromfiets of ander 2-wielig gemotoriseerd vervoersmiddel was na een half uurtje rijden erop verkocht: dit werd zijn nieuw speelgoed ! Voor mij helaas te zwaar om erop te kunnen oefenen. Ik had ooit op super kleine bromfietsen gezeten, maar een 125 CC is wel al iets moeilijker. Om de techniek van het rijden meester te worden zou ik een kleiner voertuig moeten hebben. Doch niet getreurd , achterop zitten was ook enorm fijn. Dus nu ondernamen we al vele toertjes en samen met onze andere collega bezaten we nu 2 mooie scooters, die we ondertussen al een keer verhuurd hebben.

Met mooi weer, een aanrader om hier rond te toeren !

Zeker dat nu langzaamaan de zomer in aantocht is, de krekels, nachtegalen en vuurvliegjes doen in ieder geval hun best.

tot de volgende keer.

Tanti saluti cari

Isabelle en Erik

PS:

• Zat ik weer bij mijn kapster, kwam de vertegenwoordiger onverwachts af. Oh zei Roberta ik had je pas volgende week verwacht. Ja zei hij, maar ik was toch in de buurt dus dacht ik,. laat ik maar naar de mooiste kapster van maiolati gaan (de enige in het dorp natuurlijk) en zo zou mijnheer de charmeur de hele tijd bezig zijn maar wel natuurlijk veel producten verkopen !

   

In tegenstelling tot Nederland en  Belgie, zijn Vespa's in Italie minder hypegevoelig. Regelmatig kregen we de vraag of niemand  in de buurt van onze B&B een  Vespa verhuurde. Herhaaldelijk moesten we deze mensen teleurstellen, want nee, niemand verhuurde  hier  scooters of Vespa's. De Italianen leken zelfs heel verrast met die vraag, wie wilde er nu zoiets huren ? Een auto  ja,  maar een  scooter ??
Hier zijn dat nl. doodnormale vervoersmiddelen ; naast de Vespa komen ook nog talrijke andere modellen en merken voor, zonder de Chinese scooters te noemen die de laatste tijd de markt veroveren.  Maar Piaggio, Melegatti en Aprilia zijn even gegeerde merken.
Teveel keuze als je  dan uiteindelijk op zoek  gaat naar  een leuke scooter….want er stonden heel veel leuke modellen.

Uiteindelijk is het dan de Aprilia scarabeo geworden, een onvergetelijke ervaring om hiermee rond te touren in de Marche , zeker als het prachtig weer is

Geen betere manier om zijn/haar midlifecrisis te bedwingen.
www.marchespecial.eu

50 jaar jong geworden:

Luchtfoto van de Girandola:

het houten terras van het zwembad gaat weg:

Oude grafstenen op de middeleeuwse Joodse begraafplaats in Ancona:

hangslotjes in Ancona:

prachtige panorama's:

wilde orchideeen:

Wilde narcissen:

Zicht op de monte san vicino

Cupramontana, 2 mei 2011,

Ciao amici,

Ondanks de aprilse grillen op het einde van deze maand, konden de speciale verjaardagen met mooi weer gevierd worden !

De onverwachtse komst van Eriks ouders was om Eriks 50ste verjaardag te vieren. Ondanks dit magische getal wilde hij geen groot feest, maar liever een mooie reis: de transsiberische spoorwegreis . (Gepland in november)

Op de bewuste dag moest Erik toevallig naar een meeting i.v.m. de voorstelling van een nieuw toeristisch project in Cupramontana door de linkse kandidaten van de gemeenteraads verkiezingen. Die zouden nl. 14 en 15 mei plaatsvinden.. Ondertussen konden Eriks ouders en ik de Girandola versieren en mijn ouders , zus , nichtje en neefje als verrassing aankomen. Alles werd bij de traiteur gehaald, de heerlijk verjaardags ijstaart bij la Dolce Vita …. Een Abraham pop gemaakt, want in Nederland wordt een 50-jarige man als Abraham gevierd en een 50-jarige vrouw als Sara. Bij thuiskomst viel Erik bijna omver, alles versierd, een grote Abraham pop en onverwachts bezoek ! We konden aanschuiven aan de lekkere maaltijd en daarna was het natuurlijk geschenken uitpakken. Een partijtje voetballen met de kinderen, dan de kaarsjes uitblazen…Erik kon op een mooie dag terugkijken, bovendien zijn warmste en zonnigste verjaardag ooit.

De week erop werd mijn petekind uit Umbrixeb 10 jaar, het volgende feest dat ons te wachten stond. 20 kinderen, opnieuw prachtig weer, het kon niet mooier! Hierna volgde een BBQ verjaardag bij onze Duitse collega's en om de maand af te sluiten het grote feest van een 40-jarige collega van ons.

Naast het feestvieren maakten we tevens tijd voor uitstapjes en ontdekten zo een mooi klooster, in de buurt van Fano:

http://www.eremomontegiove.it/it/comunita/storia-e-architettura.html
Het beschermde natuurpark Cardeto opende opnieuw de deuren in Ancona met een totaal nieuwe bewegwijzering en met een mooie folder waarin verschillende wandeltroutes beschreven werden.

De gidsenbond van Umbrixeb zorgde dit jaar voor een primeur: vanaf midden juni tot midden augustus geven ze elke wooensdag voormiddag een Nederlandstalige rondleiding in Perugia. Mijn zus , de Umbrische gids, zorgde voor een proefrondleiding voor alle B&B, hotel en campingeigenaars . Met enkele collega's uit de Marche reden we naar Perugia om die rondleiding te volgen. Voor velen was de minimetro al een primeur, geen problemen meer om parkeerplaats te vinden in die stad. Gewoon de afrit stadio nemen , warnae men een grote gratis parking bereikte. Hier vertrok de minimetro, een soort monorail !

De rondleding bleek enorm interessant, Perugia blijft een prachtige stad om te bezichtigen ! Een aanrader voor onze Nederlandstalige gasten.

Als grote klus stond nu de vervanging van ons houten teraras aan het zwembad door een stenen. Het hout braken we af en alles werd klaar gemaakt in afwachting van de bestelde stenen. Ook de tuinwerkzaamheden zetten we verder en natuurlijk paasversieringen aangebracht. Dit jaar viel paasmaandag 25 april zelfs samen met de tweede nationale feestdag, nl. de bevrijding van Italie in de 2de wereldoorlog. Op goede vrijdag plaatsten de vrijwilligers de metalen stokken langs de straatrand van Poggio, om de fakkels te zetten die de Paasprocessie zouden verlichten. Een indrukwekkende processie, alle straatverlichting ging uit , alleen de fonkelende vlammen van de fakkels belichtten de processiegangers.

We waren deze maand ook een mooie foto rijker van de Girandola; Een fotograaf nam gedurende de maanden mei en juni van vorig jaar, luchtopnames vanuit een helikopter van bedrijven , B&B's e.d. . De gexefnteresseerden konden dan een ingekaderde vergroting kopen. Zo prijkt nu in onze ontbijtzaal een mooie luchtfoto van de Girandola. Te zien op de homepage van onze site : www.lagirandola.eu

Voor de maand mei hopen we nu op beter weer, want dan starten we met scooterverhuur, maar dat is voor volgende keer.

Tanti saluti cari

Isabelle en Erik,

PS:

• op aanraden van vrienden bezochten we eens een ander tuincentruim voor nieuwe planten, waar men goed en eerlijk advies kon verwachten. Een gouden tip zou het zijn, een ruime keuze aan planten, en vooral de betaling bleek een aangename verrassing; per plant kregen we altijd korting en op de eindafrekening ook nog eens…

• voor de bioaankoopgroep moest ik honing halen bij onze imker. Mijn schoonmoeder en ik beleefden er een echte Monthy Python sketch: alleen de stokdove oma bleek aanwezig . gelukkig stond het ingangshek open want de bel hoorde ze natuurlijk niet. Met ons glipte een man binnen, een zwerversachtig type die nogal naar de drank stonk. De pantomoime kon beginnen, want hoe maakte ik duidelijk dat ik 8 kg acacia honing wenste, ? kg kastanje enz..Opschrijven ? Nee dat hielp niet , zonder bril zag ze niets en met bril was het niet veel beter…Schreeuwen bleef de enige oplossing met veel hand-en armgebaren, af en toe onderbroken door de zwerver die maar in het Engels bleef lallen tegen ons en door de ruimte zwalkte…Mijn schoonma en ik keken elkaar maar best niet aan want anders waren we in een slappe lachbui blijven steken. Uiteindelijk had ik toch nog alles ontvangen, maar nu nog betalen. Oma had me al een paar keer toegeschreeuwd dat ik de rekening van de grote bestelling moest maken, want zoveel tellen kon ze niet. Geen probleem maar hoe haar uitleggen dat wij speciale tarieven kregen bij de biogroep ? Dat bleek zeer moeilijk want oma wantrouwde het duidelijk, zij kende andere prijzen. Uiteindelijk ondertekekende ik een bonnetje met een speciaal bericht voor haar zoon, ik betaalde en we verlieten de ruimte. Op de parking aangekomen , beseften we dat oma alleen met de zwerver was overgebleven,met 90 euro zomaar los in haar vestzak. Dan maar terug gegaan met het excuus dat we nog honing bij wilden. Het hek bleek echter dicht en bellen had totaal geen zin, er bleek neits anders over dan over eht hek te klimmen. Ongegronde ongerustheid, want de zwerver bleek gewoon iets gekocht te hebben, oma omarmde me bijna want zij had toch schrik gehad met hem alleen. Gelukkig kwam dan de vriend des huizes aan, die oma eventjes alleen had gelaten …

•